Lichte Traumazorg Lemmer

 

Informatie voor zorgverleners

Achtergrond: In Nederland vindt de diagnostiek en behandeling van fracturen en luxaties over het algemeen plaats in tweedelijns zorginstellingen. Echter, sinds januari 2017 wordt in de huisartsenpraktijk ‘Zorgplein Lemmer’ dezelfde zorg geleverd voor patiënten met lichte traumata. In deze praktijk worden reguliere röntgenfoto’s gemaakt die op afstand worden beoordeeld door een radioloog. Wanneer een niet-complexe fractuur of luxatie wordt gediagnosticeerd voorziet de goed geschoolde en getrainde huisarts de patiënt van een spalk, mitella of sling en verzorgt de vervolgconsulten (follow-up) in zijn praktijk. Hoewel lichte traumazorg reeds in diverse huisartsenpraktijken in Nederland wordt geleverd en zorgverleners zowel in de huisartsenpraktijk als in het ziekenhuis zeer tevreden zijn met deze vorm van zorg, is het nog onbekend in hoeverre de patiënten tevreden zijn en welke factoren bepalend zijn voor deze tevredenheid. Tegenwoordig is de substitutie van zorg van de tweede naar de eerste lijn wenselijk en daarom is het doel van deze studie om de patiënttevredenheid van lichte traumazorg, voor eenvoudige fracturen en luxaties, in de huisartsenpraktijk te onderzoeken in vergelijking tot het ziekenhuis. Als de resultaten van lichte traumazorg in de huisartsenpraktijk gelijkwaardig blijken te zijn aan de resultaten in de nabije ziekenhuizen, zou lichte traumazorg landelijk naar de eerste lijn gesubstitueerd kunnen worden.

Doel: Het onderzoeken van de patiënttevredenheid over zorg voor lichte traumata vergeleken tussen de eerste en tweede lijn. Tevens onderzoeken we de demografische factoren, behandelresultaten, tijdsinvestering en kosten om te onderzoeken welke determinanten bepalend zijn voor de patiënttevredenheid.

Studie opzet: Observationele cohortstudie met patiënten van de röntgenkamer in huisartsenpraktijk ‘Zorgplein Lemmer’ en patiënten van de röntgenkamer in het Antonius Ziekenhuis Sneek of Tjongerschans Ziekenhuis Heerenveen, die een niet-complexe fractuur of dislocatie hebben.

Studiepopulatie: 200 patiënten (≥12 jaar oud) met eenvoudige fracturen of luxaties die in de huisartsenpraktijk behandeld zouden kunnen worden. Met deze steekproefgrootte kunnen we met 200 patiënten effectgroottes van 0.4 (klein tot middelgroot) of groter aantonen met 80% (beta 20%) power met een tweezijdig (alfa) betrouwbaarheidsinterval van 0.05.

Determinanten: demografische factoren (leeftijd, geslacht, comorbiditeit), behandelgroep (huisartsenpraktijk of in het ziekenhuis, afstand tot het behandelcentrum), behandelresultaten (functionaliteitsscores, complicaties, algemene gezondheid, kwaliteit van leven), tijdconsumptie en kosten.

Uitkomstmaten:

Primair:
- Patiënttevredenheid (vragenlijsten na 1, 6 en 12 weken)

Secundair:

-  Complicaties (bijv. secundaire dislocatie en pijnscores; vragenlijst na 12 weken)

-  Fysiek functioneren (vragenlijst na 12 weken)

-  Tijdconsumptie (vragenlijsten na 1, 6 en 12 weken)

-  Kosten (economische evaluatie; vragenlijst na 12 weken).



Belasting en risico’s samenhangend met deelname, voordelen, al dan niet gerelateerd aan de groepen:
Aangezien dit een observationele studie betreft waarin een beperkt aantal weinig belastende vragenlijsten wordt gebruikt bij patiënten die reguliere zorg ontvangen, zijn er geen risico’s geassocieerd met deelname aan deze studie. De belasting voor de patiënt is minimaal daar het slechts enkele vragenlijsten betreffen waarvan het invullen in totaal ongeveer anderhalf uur duurt. Het onderzoek is goedgekeurd door de METc van het UMCG.


Welk behandelprotocol wordt gehanteerd?

Het behandelprotocol voor non-complexe fracturen en dislocaties dat de huisartsen hanteren is gelijk aan dat van de SEH-artsen en (trauma)chirurgen in het ziekenhuis en is hier te downloaden.